بنام خدا

      هرگاه به واژه « روستا »  بر می خوریم  هوایی صاف و پاک، محیطی امن و آرام، طبیعتی بکر و فضائی دلپذیر، بچه هایی پر انرژی و جوانانی پرجنب و جوش، مردمانی با صفا و صمیمیت و ساده و بی آلایش و مکانی با عبور و مرور راحت و حمل و نقلی با ضریب ایمنی بالا به ذهن تداعی می شود تا آنجائی که هجرت کرده های از روستا به شهر را بر آن می دارد که با ورق زدن تقویم سال و پیدا کردن فرد جایگزین در محل کار و جور کردن چند روز مرخصی و صرف هزینه و تحمل سختی، بازگشت به چنین روستائی را آرزو کنند ؛

      اما درخصوص روستای خودمان ترکان، باورش سخت و مشکل است که گفته شود بغیر از صفا و صداقت و صمیمیت، که  به برکت  انفاس قدسیه قدیمی ها و درگذشته ها و وجود ذی قیمت و بامحبت پیر مادرها و پیر پدرها که هنوز بحمدالله شاهدش هستیم مابقی اوصاف مورد انتظار، متاسفانه دستخوش تغییر و دگرگونی منفی و باید بگویم در شرف محو و نابودی قرار گرفته است ؛