یادش بخیر تا هفت هشت سال پیش بهار که میشد بعدازظهرها کوچه های قنات باغ پر از خانواده هایی بود که به سمت باغشون میرفتند تا هم کارهای باغ رو انجام بدهند و هم میوه ای که حاصل دسترنج خودشون بود بخورند آخر سر هم کمی میوه می بردند خونه، چغله، زردآلو، توت و همین طور تا آخر پاییز که میوه ها تموم میشد.
یادش بخیر هر سال کلی از میوه های قنات باغ برای قوم و خویشایی که تو شهرهای دیگه زندگی می کردند فرستاده میشد .
پدران ما زحمات زیادی کشیدند تا باغها به اون صورت دراومد، درست کردن دیوارهای گلی، کندن هر ساله ی باغها، آبیاریهای شبانه روزی ... اما الان ...
بجای این ضرب المثل که میگه: "دیگران کاشتند ما خوردیم، ما میکاریم دیگران بخورند" باید بگیم دیگران کاشتند ما خشک کردیم و با این مشکلی که برای حفر چاه جایگزین قنات پیش آوردند، معلوم نیست ما بکاریم دیگران بخورند.
راست می گن که خراب کردن آسونتر از ساختن هست و ما قنات باغی ها به بهترین شکل ثابت کردیم که می شود در عرض سه چهار سال نعمتها و سرمایه هایی که برایمان باقی مانده بود رو خشک کنیم .
براستی برای اینکه دوباره باغها و زمینهای قنات باغ رو به حالت قبل برگردونیم باید چند سال کار و چه مقدار هزینه کنیم؟
خشک شدن باغها و زمینهای قنات باغ سند بی مسئولیتی و همدل نبودن قنات باغی هاست.
تمامی عکسها در فصل بهار و اوایل تابستان امسال گرفته شده
آماده دریافت نظرات، انتقادات، پیشنهادات، مقالات، عکسها و فیلمهای شما می باشد
برچسبها :
تصاویر قنات باغ,
قنات باغ,
